ไม่ได้ตลอดเวลาที่อยู่ด้วยกันในบ้าน

คำถามที่ไม่เข้าใจกับอาการผิดแปลก ตั้งถามกับตัวเองทุกครั้ง..ทุกครั้ง…และทุกครั้ง พร้อมเอนกายพิงพนังห้องน้ำเย็นเยียบทะลุไปถึงหัวใจ  สิงโตเม้มปากแน่นบิดก๊อกฟักบัวปิดน้ำ คว้าผ้าเช็ดตัวที่แขวนบนผนังซับหยดน้ำพราวพลางมองกระจกที่สะท้อนดวงหน้าคมเข้มที่โดนล้อมกรอบด้วยผมสีดำเปียกลู่ พลางหยิบแว่นตาทรงกลมกรอบดำที่วางไว้บนขอบอ่างล้างมือ ฝันเสมอและอดนึกไม่ได้ว่าสักวันมันจะต้องเป็นผลบ้างที่จะมาแทนน้าชายความใฝ่ฝันนั้นถ้าดูๆไปแล้วก็จะรู้สึกว่ามันจะเป็นไปไม่ได้แต่ในวันหนึ่งมันก็เป็นไปแล้วเมื่อผมกำลังนั่งทานข้าวอยู่คนเดียวขณะ